Een warm onthaal voor onze regionale VVN-collega’s in Den Helder

Toen vorig jaar tijdens de ALV in Hilversum leden van de Helderse afdeling het idee opperden om de ledenvergadering van 2017 in Den Helder te organiseren, reageerde iedereen nog een beetje terughoudend. Als het om een leuk uitstapje gaat dan staat de marinestad als winderige uithoek van ons land meestal niet hoog genoteerd op het lijstje van favoriete bestemmingen. Ten onrechte menen wij als trotse Nieuwediepers en drongen nog een beetje aan. Uiteindelijk ging het districtsbestuur overstag en verzocht ons een attractief middagprogramma samen te stellen. Enthousiast staken we de koppen bij elkaar en gingen aan de slag. Al snel kwamen we er achter dat een halve dag veel te kort is om de bezoeker te doen ervaren welke geneugten en bezienswaardigheden Den Helder zoal te bieden heeft. Het kleurrijke pallet aan mogelijkheden maakte het ons lastig geschikte keuzes te maken, maar na enig wikken en wegen kwamen we er toch uit.  

Op donderdag 11 mei was het zover. Eerder op de dag mocht ons afdelingsbestuur directeur Felix Cohen verwelkomen in het Helders ‘Aquacentrum Heersdiep’. Hier gaven instructeurs van het hypermoderne zwembad een presentatie onder de titel: ‘auto te water’. Op instigatie van Helderse rijschoolhouders zullen hier de komende tijd levensreddende cursussen worden gegeven. Iedereen kan zich hiervoor aanmelden en leren hoe hij zichzelf en ook andere inzittenden kan bevrijden uit een te water geraakt voertuig. Terwijl we ons vervolgens naar het Reddingsmuseum spoedden, had een grote groep genodigden zich hier al verzameld. Onder het genot van een geurig kopje koffie heette onze voorzitter allen van harte welkom. Hierna kon men voor een korte impressie een half uurtje in het museum ronddolen en ontdekken waarom we juist dit museum hadden uitgezocht. Zo zagen we hoe onze districtsbestuurders zich aan elkaar vastgrepen en zich met moeite staande hielden toen zij in een windtunnel een orkaan probeerden te trotseren. Anderen zagen we met bewonderende blikken naar de portretten van onze dappere zeehelden kijken. Natuurlijk spreekt onze meest markante stadgenoot Dorus Rijkers nog steeds het meest tot de verbeelding.  

Het was prachtige weer toen we ons vervolgens inscheepten voor een vaartochtje over het spiegelende wateroppervlak van de Buitenhaven voor een bezichtiging van onze nationale marinevloot. Niet op een voor toeristen ingericht fluisterbootje, maar op een stoere marinesleper. Een buitenkansje, want het is toch wel bijzonder om vanaf het water op deze stoere boot de schepen van de Koninklijke Marine in het heldere licht van een blakende zon te mogen aanschouwen. Onze afdelingsvoorzitter Kees Bazen had zich te midden van onze gasten op het dek geposteerd. Hij manifesteerde zich als een bekwame gids. Met aandacht voor het kleinste detail gaf hij veel wetenswaardigheden prijs over de modernste technieken en nieuwste snufjes aan boord van deze hoogwaardige defensievaartuigen.  

Een vaartochtje maakt altijd dorstig, maar ook daarin was voorzien. Eenmaal van boord konden we ons gezamenlijk naar de Marine Officiersclub begeven. Met alle egards werd ons gezelschap hier ontvangen en naar het restaurant op de eerste etage geleid. Vanaf het terras kon men met het glas in de hand onbeperkt genieten van het schitterende uitzicht over zee en zien hoe een recent in de vaart genomen veerpond koers zette naar Texel. De stijlvol gedekte tafels in de chique eetzaal lonkten en onze magen begonnen hoorbaar te knorren. We konden echter pas aan tafel voor een exquis viergangen menu, nadat eerst een uitbundige presentatie over ‘Sail Den Helder 2017’ onze belangstelling voor dit groteske tall ship evenement had opgewekt. Na het overvloedige diner ving tenslotte de vergadering aan. Het vernieuwde en inmiddels voltallige districtsbestuur presenteerde eerst zichzelf om aansluitend de jaarcijfers en de gerealiseerde doelstellingen te openbaren. Maar al die getallen en cijfers begonnen ons toch wel een beetje te duizelen. De gezonde zeelucht had ons een beetje doezelig gemaakt en deed sommigen zelfs knikkebollen. Geen nood, want we krijgen het jaarrapport en het verslag van de vergadering ook nog digitaal toegestuurd.  Al met al een volle, maar heerlijke en  goedbestede ontmoetingsdag. Hopelijk zegt nu iedereen het mij met overtuiging na: ‘’Een uitstapje naar Den Helder, in het bijzonder met Sail in het verschiet, is heus zo gek nog niet!’’                               

Koos van Beveren